76. rocznica wybuchu Powstania Warszawskiego.

Barykada imienia Stefana Okrzei wybudowana obok budynku Okopowa 26 (okolice ulicy Barona). W tle fragment ulicy Dzielnej.

1 sierpnia 1944 rozpoczęło się w Warszawie powstanie. Do dziś trwają spory i dyskusje nad sensem i skutkami kolejnego w naszej historii zrywu niepodległościowego. Niezależnie od ocen, dyskusji i polemik jesteśmy zobowiązani zachować w pamięci bohaterstwo ludzi, którzy ruszyli do walki ze znienawidzonym wrogiem.

W szeregach powstańców i osób wspierających działania wojskowe nie zabrakło członków i sympatyków Polskiej Partii Socjalistycznej i klasowych związków zawodowych.

Oddziały wojskowe PPS, pod dowództwem kpt. Józefa Dzięgielewskiego „Kurek”, walczyły w szeregach Armii Krajowej i dzieliły jej los. Pierwsze zderzenie z wrogiem miało miejsce w kotłowni przy ulicy Suzina na Żoliborzu już o 14.30, wyprzedzając godzinę „W”. Żołnierze batalionu OW PPS im. Jarosława Dąbrowskiego byli jednymi z nielicznych pozostały na Żoliborzu, po wyjściu całego zgrupowania do Kampinosu. Potem stali się główną siłą zgrupowania „Żyrafa”. Zarobili cztery Krzyże Virtuti i kilkanaście Krzyży Walecznych. Ich koledzy z Mokotowa i Ochoty mieli mniej szczęścia. Zostali w zasadzie rozbici już 1 sierpnia jak wiele oddziałów powstańczych. Resztki oddziałów mokotowskich weszły do pułku Baszta oraz do Batalionu Miłosz w Śródmieściu Południowym. Oddział PPS pod dowództwem por. Edwarda Ładkowskiego „Kulawy”, był częścią składową batalionu osłonowo-ewakuacyjnego, który jako ostatni wyszedł z Warszawy 9 października 1944. Na Mokotowie walczyła też kompania OW PPS w ramach l Dywizjonu Artylerii Konnej AK.

Batalion z Ochoty złożony z robotników mieszkających w WSM na Rakowcu i tramwajarzy został zdziesiątkowany atakując budynek Dyrekcji Lasów Państwowych przy ul. Wawelskiej. Niedobitki broniły Reduty Kaliskiej, która osłoniła Śródmieście przed atakiem w pierwszych dniach powstania, lub przedostali się do Śródmieścia Południowego do batalionu „Iwo”.

Continue reading „76. rocznica wybuchu Powstania Warszawskiego.”

Odwiedzajcie antykwariaty, w książkach jest magia i wiedza.

Właśnie dzięki wizycie w antykwariacie nasz Odwiedzajcie antykwariaty, w książkach jest magia i wiedza.

Właśnie dzięki wizycie w antykwariacie nasz towarzysz z PPS Niepodległość natrafił na swoistego „białego kruka” książkę „PPS na emigracji 1939-1965” R. Stefanowskiego.

W książce tej natrafił na pewien wycinek z prasy, który porusza dość skomplikowany, a jednocześnie ciekawy temat. Continue reading „Odwiedzajcie antykwariaty, w książkach jest magia i wiedza.”

Komunikat w sprawie wyborów Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej.

Od samego początku na sztandarach PPS wyryte były idee socjalizmu polskiego: wolność, równość i niepodległość.

Te hasła zawsze trzeba odczytywać w koincydencji. Próby odwoływania się do nich wybiórczo z uwypuklaniem jednych i pomijaniem innych kończyły się zawsze w historii katastrofą. Kiedy w PRL wyeliminowano idee wolności i niepodległości skończyło się państwem policyjnym i eliminacją socjalistów z życia społecznego. Continue reading „Komunikat w sprawie wyborów Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej.”

Bolesny czerwiec 1945 roku

Poznański Czerwiec, to nie jedyne bolesne wspomnienie dla Polaków. Czerwiec przyniósł jeszcze jedną smutną rocznicę – zniszczenia nadziei Polaków na normalny, wolny kraj. Na mocy porozumień jałtańskich Amerykanie i Brytyjczycy zgodzili się na zakwalifikowanie Polski do strefy wpływów radzieckich, gwarantując tym samym możliwość utworzenia rządu opartego na proradzieckich komunistach. Powstał on na początku 1945 roku i funkcjonował jako Rząd Tymczasowy.

Początkowo USA i Wielka Brytania dość niechętnie odnosiły się do pomysłu tworzenia nowego ośrodka rządowego, jednakże po konferencji jałtańskiej rozpoczęto prace nad kompromisem łączącym interesy obu stron. I przyszedł właśnie ten bolesny dla Polaków czerwiec 1945 roku.

Continue reading „Bolesny czerwiec 1945 roku”

90 lat od Kongresu Obrony Praw i Wolności Ludu

Dziś mija 90 lat od bezprecedensowego wydarzenia, które może być przykładem jak jednoczyć się ponad podziałami. 29 czerwca 1930 roku, w Krakowie, na wniosek Centrolewu (czyli Polską Partię Socjalistyczną, PSL „Piast”, PSL „Wyzwolenie”, Stronnictwo Chłopskie, Narodową Partię RobotnicząPolskie Stronnictwo Chrześcijańskiej Demokracji) zorganizowano Kongres Obrony Prawa i Wolności Ludu. Wydarzenie to miało zapoczątkować masowe wystąpienia antysanacyjne pod hasłem likwidacji dyktatury i walki z kryzysem gospodarczym.

W sanacyjnej Polsce siły ludowe i lewicowe potrafiły porozumieć się i wspólnie przeciwstawić się rządzącym. 20 czerwca 1930 roku doszło do wspólnego posiedzenia parlamentarzystów Centrolewu, podczas którego wybrano Tymczasowy Komitet Wykonawczy Centrolewu oraz uchwalono rezolucję, zawierającą program opozycji. W skład komitetu weszli: Mieczysław Niedziałkowski (PPS), Stanisław Wrona (Stronnictwo Chłopskie), Michał Róg (PSL  „Wyzwolenie”),  Władysław  Kiernik (PSL „Piast”), Wacław Bitner (Chrześcijańska Demokracja) i Adam Chądzyński (Narodowa Partia Robotnicza).

Powyższą deklarację najpierw uchwalili delegaci Centrolewu zgromadzeni w Starym Teatrze. Następnie z ogromnym entuzjazmem przyjął ją tłum uczestników kilkudziesięciotysięcznego wiecu politycznego na Rynku Kleparskim. W deklaracji ów możemy przeczytać: Continue reading „90 lat od Kongresu Obrony Praw i Wolności Ludu”