Bolesny czerwiec 1945 roku

Poznański Czerwiec, to nie jedyne bolesne wspomnienie dla Polaków. Czerwiec przyniósł jeszcze jedną smutną rocznicę – zniszczenia nadziei Polaków na normalny, wolny kraj. Na mocy porozumień jałtańskich Amerykanie i Brytyjczycy zgodzili się na zakwalifikowanie Polski do strefy wpływów radzieckich, gwarantując tym samym możliwość utworzenia rządu opartego na proradzieckich komunistach. Powstał on na początku 1945 roku i funkcjonował jako Rząd Tymczasowy.

Początkowo USA i Wielka Brytania dość niechętnie odnosiły się do pomysłu tworzenia nowego ośrodka rządowego, jednakże po konferencji jałtańskiej rozpoczęto prace nad kompromisem łączącym interesy obu stron. I przyszedł właśnie ten bolesny dla Polaków czerwiec 1945 roku.

Continue reading „Bolesny czerwiec 1945 roku”

Please follow and like us:

90 lat od Kongresu Obrony Praw i Wolności Ludu

Dziś mija 90 lat od bezprecedensowego wydarzenia, które może być przykładem jak jednoczyć się ponad podziałami. 29 czerwca 1930 roku, w Krakowie, na wniosek Centrolewu (czyli Polską Partię Socjalistyczną, PSL „Piast”, PSL „Wyzwolenie”, Stronnictwo Chłopskie, Narodową Partię RobotnicząPolskie Stronnictwo Chrześcijańskiej Demokracji) zorganizowano Kongres Obrony Prawa i Wolności Ludu. Wydarzenie to miało zapoczątkować masowe wystąpienia antysanacyjne pod hasłem likwidacji dyktatury i walki z kryzysem gospodarczym.

W sanacyjnej Polsce siły ludowe i lewicowe potrafiły porozumieć się i wspólnie przeciwstawić się rządzącym. 20 czerwca 1930 roku doszło do wspólnego posiedzenia parlamentarzystów Centrolewu, podczas którego wybrano Tymczasowy Komitet Wykonawczy Centrolewu oraz uchwalono rezolucję, zawierającą program opozycji. W skład komitetu weszli: Mieczysław Niedziałkowski (PPS), Stanisław Wrona (Stronnictwo Chłopskie), Michał Róg (PSL  „Wyzwolenie”),  Władysław  Kiernik (PSL „Piast”), Wacław Bitner (Chrześcijańska Demokracja) i Adam Chądzyński (Narodowa Partia Robotnicza).

Powyższą deklarację najpierw uchwalili delegaci Centrolewu zgromadzeni w Starym Teatrze. Następnie z ogromnym entuzjazmem przyjął ją tłum uczestników kilkudziesięciotysięcznego wiecu politycznego na Rynku Kleparskim. W deklaracji ów możemy przeczytać: Continue reading „90 lat od Kongresu Obrony Praw i Wolności Ludu”

Please follow and like us:

Sztafeta Pokoleń PPS. Rozmowa z Tomaszem Truskawą.

Chcemy Wam przedstawić (choć pewnie wielu z spośród Was nie trzeba przedstawiać) Tomasza Truskawę, honorowego przewodniczącego PPS Niepodległość. Z Tomkiem przeprowadzimy luźną rozmowę o historii PPS i jego czynnym udziale w opozycji antykomunistycznej w tym również w ramach prac nad odbudową PPS w okresie PRL i w pierwszych latach III RP. Rozmowie naszej chcemy nadać swoistą formę tzw. Sztafety Pokoleń PPS. Sztafety, której i my jesteśmy uczestnikami.

Witaj Tomku. Czy na początek możesz opowiedzieć nam o tym skąd pochodzisz, o swych korzeniach rodzinnych? Interesuje nas także w jakich okolicznościach rozpoczęła się Twoja działalności polityczno-opozycyjna?

Tomasz Truskawa: Urodziłem się w Bydgoszczy w 1965 roku i mieszkałem w tym mieście do 1983 roku, kiedy wyjechałem do Warszawy na studia politologiczne. Rodzina typowa dla okresu PRL, ludzie normalnie pracujący (chociaż akurat Ojciec pracował w Wydziale Łączności tutejszej Komendy Wojewódzkiej MO – później WUSW). Żadnej zorganizowanej działalności opozycyjnej wobec PRL nie prowadzili, jednak zarówno trudności życia codziennego (zwłaszcza w drugiej połowie lat siedemdziesiątych) znajdowały odbicie w codziennych rozmowach. Kiedy sięgam pamięcią, to wydaje mi się że takie pierwsze poważniejsze fakty dotyczące otaczającego nas ówcześnie fałszu związane są z rozmowami ze znajomymi mojej Babci, od których m.in. pochodziła pierwsza wiedza o Katyniu. Continue reading „Sztafeta Pokoleń PPS. Rozmowa z Tomaszem Truskawą.”

Please follow and like us:

Pożegnanie Lidii Ciołoszowej

Żegnam Towarzyszkę Lidię Ciołkoszową w imieniu Centralnego Komitetu Zagranicznego Polskiej Partii Socjalistycznej, jako jedną z czołowych przywódców politycznej emigracji niepodległościowej – żegnał tymi słowami zmarłą Jacek Kowalski, przewodniczący CKZ PPS.

Tow. Lidia była przywódcą jednego z głównych, autentycznych nurtów politycznej sceny polskiej. Nurtu socjalizmu demokratycznego, wyrażanego przez Polską Partie Socjalistyczna. Partie, która od powstania swego wypisała na swoich sztandarach hasła niepodległości Polski, demokracji i sprawiedliwości społecznej, która te hasła wprowadzała w czyn na przestrzeni ponad stulecia, prowadząc do walki zbrojnej o niepodległość robotników polskich. Od Organizacji Bojowej PPS i poprzez Legiony do Powstania Warszawskiego i PPS WRN. Swoja drogę polityczna rozpoczęła Towarzyszka Lidia już we wczesnej młodości po wstąpieniu w roku 1920 w szeregi Polskiej Partii Socjalistycznej. Podczas najazdu bolszewickiego na Polskę pracowała jako wolontariuszka w biurze wojskowym. Continue reading „Pożegnanie Lidii Ciołoszowej”

Please follow and like us:

Czerwony Goździk – internetowa nekropolia pamięci.

„Głowa bez pamięci to twierdza bez garnizonu”. Tymi słowami Cesarza Napoleona Bonaparte, pragniemy wprowadzić w temat podjętej przez nas inicjatywy. Słowa te najlepiej bowiem ją charakteryzują. Kilka miesięcy temu rozpoczęliśmy akcje mającą na celu przywracanie pamięci o wybitych, aczkolwiek nieco zapomnianych bohaterach i bohaterkach polskiego ruchu socjalistycznego. Przez kilka miesięcy udało się stworzyć stronę internetową, a także grupę i stronę na jednym z portalu społecznościowych. Projekt nosi nazwę „Czerwony Goździk”.

Continue reading „Czerwony Goździk – internetowa nekropolia pamięci.”

Please follow and like us: